Prolog

Prolog

Już tak mało zostało czasu do koncertu mojego idola. Tak bardzo się cieszę że go w końcu zobaczę. „nie zobaczysz”. Usłyszałam w głowie głos Michaela. Obróciłam się. Nikogo nie było. Nagle do mojego pokoju wpadła mama. Jak zawsze roztrzepana. Od kiedy pamiętam taka była zawsze odkładała wszystko na ostatnią chwilę i zapominała o niektórych rzeczach.

-Marysia … musisz coś zobaczyć- była zdenerwowana co wyrażało szybkie mówienie i jej wyraz twarzy.

-Spokojnie– zaczęłam się śmiać lecz ona nadal wydawała się zmartwiona. Szarpnęła mnie za rękę prowadząc do salonu. Pokój był bardzo przytulny. Sofa z dwoma fotelami w jasnym beżu umieszczone były w rogu pomieszczenia razem ze stolikiem do kawy w kolorze mahoniu. Na przeciwległej ścianie stał regał w tych samych barwach co stolik. W luce przeznaczonej na książki wstawiony był telewizor. Moją uwagę przyciągnęła karetka pogotowia pokazana na jego ekranie. Nagle pojawiła się kobieta z burzą loków na głowie wyglądała na przygnębioną.

-Król Popu odszedł – to były jedyne słowa jakie wyłapałam z jej całej paplaniny. Byłam w szoku, nie mogłam nic powiedzieć ani się ruszyć. Stałam tak chwilę czując pustkę w moim sercu lecz  słyszałam Mj’a mówiącego „nic się nie stało, to da się naprawić”. Niby jak? Łzy mimowolnie spłynęły po moich policzkach. Straciłam grunt pod nogami, upadłam na miękki brązowy dywan i zaczęłam szlochać. Skuliłam się w kłębek, odcięłam się od zewnętrznego świata. Wychowywałam się na jego piosenkach. Był osobą najbliższą mojemu sercu zaraz po moich rodzicach. Czemu tak dobre osoby odchodzą tak szybko? Zebrałam się w sobie. Podniosłam się z podłogi ocierając łzy. Pobiegłam do łazienki szybko się w niej zamykając. Wyjęłam z szafki żyletkę. „Nie rób tego”. Wypadła mi z ręki.

-Nie dość że cię straciłam to jeszcze słyszę jakiś głosy.- Wyszeptałam ostatkami sił.

„Wszystko będzie okej. Uspokój się. To da się naprawić”

-Tego się nie da odwrócić. Boże.  Ja gadam do siebie. Chyba najwyższy czas ze sobą skończyć.– mówiłam patrząc na ostre narzędzie.

„Nic nie będziesz kończyć! A zwłaszcza swojego życia. Jesteś piękną, mądrą, utalentowaną młodą dziewczyną. Możesz to cofnąć. Tylko naucz się zapanować nad swoją mocą”

-O czym ty  pieprzysz? Jaką mocą? Mam moc cofania czasu?– Tak … jestem szurnięta ! Gadam do powietrza.

„Yhmmm…Możemy mnie jeszcze „ożywić” ale na razie mi się nie śpieszy. Wyciągnij rękę do przodu i pomyśl o momencie w którym zawołała cię twoja mama.”–Rozkazał. Powoli podniosłam dłoń i wykonałam jego nakaz. Nagle zabolała mnie głowa. Moją czaszkę przeszywał tak mocny ból że myślałam że zaraz wybuchnie. Nagle stałam się duchem. Ulżyło mi. Czas się zatrzymał. Otworzyłam drzwi. Moim celem była moja sypialnia. „Niech czas już płynie” –pomyślałam. Cały obraz się na sekundę rozmazał a ból w moich skroniach powrócił.

„Jesteś silna. Jak na pierwszy raz myślę że było spoko.”

-Tylko spoko ?!?- Uraził mnie tym bo to mnie bardzo dużo kosztowało.

„No tak … żeby mnie ożywić będziesz musiała cofnąć się jakieś 20 lat wstecz. Na razie się tym nie martw. Uśmiechnij się bo zmierza tu twoja matka.”– Na samą myśl jaki ból przejdę mina mi zrzedła.  No ale nic, muszę upozorować to że wszystko jest ok.

- Marysia … musisz coś zobaczyć - Déjà vu!

-Mamo … ja już wiem że on odszedł … Gdy wchodzisz do ogrodu pełnego róż którą wybierzesz?

-Tą najpiękniejszą. – odpowiedziała bez wahania.

-Dokładnie tak samo postępuje Bóg- uśmiechnęłam się przez łzy.

-Och kochanie … tak mi przykro.– wtuliłam się w jej szyję wdychając woń jej perfum.- Jak się czujesz?

-Fatalnie-nawet nie starałam się powstrzymać słonego płynu wydzielanego przez moje oczy.

-W jakim sensie?

-W każdym sensie. A teraz przepraszam bo mi niedobrze.- wyszłam z pokoju kierując się do łazienki. Nachyliłam się nad muszlą klozetową i zwymiotowałam krwią .

„Skutek uboczny… Ehhh… Wyliżesz się, zobaczysz wszystko będzie dobrze. Ładnie mówiłaś”-Naprawdę miło było słyszeć jego delikatny głos.

-Dzięki.

Tak właśnie zaczęła się moja przygoda z podróżami w czasie.

~~~

No więc to jest prolog do opowiadania „unbreakable love story". Mam nadzieję że nie jest tragicznie. xD No ale potem będzie tylko gorzej... Myślę że pomysł jest dość oryginalny i że moje umiejętności was zadowolą :) Pierwszy rozdział pojawi się już w następnym tygodniu bo został napisany przed czasem ale i tak będę wam dozować opowiadanie jak kolwiek by to nie brzmiało.